"Ik ben geboren en getogen in Amsterdam, en ik wist niet eens dat je hier kon wonen." Marion Mulder over de Akropolistoren, een 55+ wooncomplex

Marion Mulder is 74 en woont sinds augustus 2017 in de Akropolistoren op Zeeburgereiland, een 55+ woontoren met 86 zelfstandige woningen, in een mix van 43 sociale huurwoningen en 43 middenhuurwoningen. Er wonen 103 bewoners die allemaal 55 jaar of ouder zijn.

Marion houdt van de buurt, die omringd is door water. "Ik vind het heerlijk, je zit dichtbij de stad, maar ook in iets nieuws."

Van onderwijs naar stadsdorpen

Marion komt uit het onderwijs en was directeur van een aantal basisscholen. "Ontwikkeling en maatschappelijk bezig zijn, dat zit in me. Ik wil iets betekenen voor buurten, en voor kinderen en volwassenen."

Twaalf jaar geleden begon ze met dingen organiseren in de buurt waar ze toen woonde. "Het begon heel klein, zoals het gaat met die dingen. Ik ging minder werken en dacht: goh, ik vind het eigenlijk leuk om mijn buren te leren kennen. En precies in diezelfde periode kreeg ik een folder van Stadsdorp OvertoomsSluis. Het ging om het organiseren van simpele dingen: samen iets leuks doen, elkaar ontmoeten. Voor ik het wist zat ik in een groepje, gewoon omdat ik dat leuk vind, en van het een kwam het ander."

Nu zet ze zich in voor het Netwerk Amsterdamse Stadsdorpen en houdt ze zich bezig met het coördineren, faciliteren én ontwikkelen van stadsdorpen.

Anders wonen op Zeeburgereiland

Op dezelfde manier is ze actief geworden bij de Akropolistoren. Toen Marion nadacht over anders wonen, bleek dat in eerste instantie niet zo eenvoudig. "Ik kwam niet in aanmerking voor sociale huur, en er waren heel weinig opties. Via mijn zus hoorde ik dat hier op Zeeburgereiland iets gebouwd werd. Ik ben gaan kijken en dacht: dit is het."

Ze noemt de verhuizing naar Zeeburgereiland lachend 'emigreren'. "Ik ben geboren en getogen in Amsterdam, en ik wist niet eens dat je hier kon wonen." Haar appartement kijkt uit over het IJ, er komt een boot langs varen. Onder haar raam rent een jogger langs de waterkant. Rondom de Akropolistoren staan andere appartementencomplexen.

Het afscheid van haar oude buurt vond ze verrassend fijn. "Eerst niet hoor, ik zag op tegen het verhuizen, mijn hemel, alles uitzoeken en inpakken. Ik heb toen al mijn afspraken afgezegd. Aan de ene kant moet je wat opbouwen met de groep bewoners waar je mee gaat wonen, en aan de andere kant pak je alles in en neem je afscheid. Maar omdat ik alles moest inpakken was het alsof ik mijn hoofd opruimde. Ik vond dat toen toch fijn en toen ik hier de eerste avond was voelde het meteen goed."

Samen bouwen aan een gemeenschap

De Akropolistoren is een beheercoöperatie. Dat betekent dat de woningcorporatie De Alliantie het gebouw bezit, maar het beheer van het gebouw wordt deels uitgevoerd door de bewoners zelf, via de Coöperatieve Vereniging Bewoners Akropolistoren. Voor het beheren wordt de vereniging betaald. Marion was de eerste drie jaar voorzitter van het bestuur.

“We bedenken samen steeds iets nieuws en wisselen ideeën uit. Je zoekt het met elkaar uit, dat vind ik leuk, ik krijg er energie van om de stad letterlijk leuker maken.”

De organisatie van de Akropolistoren is goed geregeld: er is een algemene ledenvergadering, een ledenraad met per etage een lid, commissies voor techniek, leefbaarheid, entree, communicatie en de torenkamer. "Het klinkt ingewikkeld, maar het werkt omdat het van iedereen is."

Dagelijks leven en ontmoeting

Wat haar het meest aanspreekt, is het dagelijkse, onverwachte contact. Op de bovenste verdieping komen bewoners samen in de ontmoetingsruimte De Torenkamer. Op de begane grond van het gebouw zit een Buurtkamer van Dynamo.

"Je kan even een praatje maken, samen thee drinken, of naar een concertje op het plein of in de torenkamer. Als bewoner heb je natuurlijk je vrienden en werk, maar juist in je leefomgeving is dat zo waardevol." Tegelijk is er ook privacy. "Na een dag vol ontmoetingen kan ik mijn deur dichtdoen en rustig een kop thee drinken."

Vooruitkijken: zorg en verbondenheid

Het is belangrijk om samen bezig te blijven, omdat de toren van iedereen is. Natuurlijk hou je verschillende meningen, maar je hebt meer kans van slagen als je iets samen doet, en het is leuker. Alle ideeën zijn uit de mensen zelf gekomen. Het belangrijkste van voor elkaar zorgen zijn de gesprekken over wat mensen nodig hebben, wat hun leven makkelijker en leuker maakt. Je probeert goed voor elkaar te zijn, en het vooral leuk te hebben, daar hoort bij dat je elkaar leert kennen, en elkaar ontmoet.

Binnen de wooncoöperatie wordt ook nagedacht over de toekomst. "Hoe ga je om met zorg als mensen ouder worden? We hebben nu een zorgcoach geregeld." Volgens Marion levert dat veel op. "Je stelt dure zorg uit door naar de kleine dingen te kijken."

'Je krijgt er energie van'

Het nieuwe trekt haar nog steeds aan. "Je zoekt het samen uit, je leert nieuwe mensen kennen, je krijgt er energie van. Soms denk ik 's avonds: waar ben ik allemaal mee bezig? En dan ben ik toch weer tevreden." Samen iets opzetten, concludeert ze, dat is belangrijk. En ze zegt het nog maar een keer: "Het is leuker, effectiever en het maakt het leven gewoon rijker."